ဆ၇ာမကို လိုးခ်င္လို႔
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်က ဤရွာ
ဤကျောင်းကို စာသင်ပေးခဲ့သည့် မြို့ကြီးသူ
ဆရာမကြီးဒေါ်န ုန ုထွေး ယခု ဤရွာကို
အလည်လာသဖြင့် တပည့် အ ဟောင်းတွေ
တပြုံးပြုံး တရွှင် ရွှင် သွားကန်တော့ကြပါသည်။
သို ့သော် ထိုအထဲ၌ တပည့်ဟောင်းတ ယောက်
ဖြစ်သည့် အောင် သိန်းက တော့ မပါဝင်ချေ။
ဟေ့ အောင် သိန်း ။ ဆရာမကြီး ဒေါ်ထွေးထွေး
အလည်လာသကွ။ ငါတို ့သွားကန်တော့မလို ့။
မင်းရော မလိုက်သေးဘူးလား။
ထိုသို ့ သူငယ်ချင်းတွေက မေးသည့်အခါတိုင်း
အေး ။ နောက်နေ ့မှ သွားမယ်ကွာ
ဟူ၍ အောင် သိန်းက ဖြေပါသည်။
သို ့သော် သူသည် ဆရာမကြီးကို သွားကန်တော့
ဘို ့စိတ်ကူးမရှိပါ။
အဘယ်ကြောင့်နည်း။
သူ ့၌ ဆရာမကြီးကို နာကျည်းစရာ ရှိနေ၍ပါလော။
မဟုတ်ပါ။
xxx
အတိတ်ကိုဆောင် ရမည်ဆိုသော် ့့့
အောင် သိန်းသည် ဆယ်တန်း ဒုတိယနှစ် ကျောင်း
သား။ ကျောင်းစာ တွင် စိတ်မပါ။ ရွာထဲက အရပ်
သားတွေနှင့် ဘောလုံးကန်သည်။ရွာပတ်ဝန်းကျင်
ဇာတ်ပွဲ အငြိမ့်ပွဲ မှန်သမျှ ညလုံးပေါက် သွားကြည့်
သည်။ စင် စစ် သူသည် ကျောင်းသားတပိုင်း အရပ်
သား လူပျိုပေါက် တပိုင်း ဖြစ်ချေသည်။
ပြီးတော့ သည်တနှစ်လည်း စာမေးပွဲ ကျဦးမည်
ဟု အများက သတ်မှတ်ထားသည့်အ ကောင်။
ထိုအချိန်မှာ သူတို ့ကျောင်းကို ဆရာမ အသစ်
ရောက်လာ၏။ရွာနှင့်မိုင် တရာကျော်ဝေးသည့်
မြို့က ဆရာမကို ကျောင်းကော်မတီက ငှားလာ
ခဲ့သည်။ အမည် မနုနုထွေး။ စာအသင် ကောင်း
လွန်းလှ၍ ငှားခက အများကြီးပိုပေးရသည်တဲ့။
စာသင် ကောင်းမ ကောင်းတော့ မသိ။ လှတာ
တောင့်တာက တော့ ရက် ရက်စက်စက်ပင်။
အောင် သိန်းလည်း ကျောင်းမှန်မှန် ပြန်တက်ပါ
တော့၏။
ဆရာမ အရမ်းလှ ပေမဲ့ သူ စိတ်နဲ့တောင် မပြစ်
မှားခဲ့ပါ။ ရိုသေသည်။ ချစ်သည်။ စာသင် ရတာ
လည်းပျော်သည်။ သူ စာမှား၍ ဆရာမက သူ ့ဗိုက်
ကျော ဆွဲလိမ်သော်လည်း သူ မနာပါ။
xxx
သို ့သော်
အထက်တွင် ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း သူ ့မှာ နှစ်ဘဝ
ရှိသည့်နှယ်။ ကျောင်းသားအောင် သိန်း အ နေ
နှင့် တပည့်လိမ္မာ ပီသ သော်လည်း အရပ်သား
အောင် သိန်း အ နေနှင့်ကျတော့ တမျိုးဖြစ်ချေ၏။
သူ ့ဘော်ဒါ လူပျိုပေါက် လူပျိုသိုး မုဆိုးဖို ကျား
ကြီးတွေက စကားဝိုင်း အရက်ဝိုင်းတွေမှာ ဆရာ
မကို တစ်တစ်ခွခွ ပါးစပ်အရသာခံ ပြောကြပါသည်။
"တောက် ၊ နုနုလေး ဖင်ကြီးတွေက ကားထစ်နေ
တာဘဲ။ နို့ကြီးတွေကလည်း ဟဲဗီးတွေ။ အသားက
ဖွေး ညက်လို ့။ဒါမျိုး နွှာလိုက် ရလို ့က တော့ ကွာ။
၂ လ လောက် ခြင်ထောင် ထဲကကို မထွက်ဘူး။"
"အံမာ ငါက တော့ ဆရာမ ကိုယ်တုံးလုံး ချွတ်ထား
တာ မြင် ရုံနဲ့ ပြီးသွားမှာဗျ။"
" ဟီ ဟီ ။ကိုယ်တို ့က တော့ ပေါင်ဖြူဖြူလေးကို
လျှာနဲ့ ဖြေးဖြေး ဖြေးဖြေးချင်း လျက်ချင် တာကွ။"
"့့့့့့့့ "
ထိုထိုသော တဏှာ ရမ္မက် အမြှူ အဆွ စကားတွေ
ကြားရဖန်များတော့ လူပျိုပေါက် အောင် သိန်း စိတ်
တွေ မရိုးမရွ ဖြစ်လာပါသည်။
ဆရာမ အတန်းရှေ့ထွက် စာသင် ရင်း မြေဖြူကျ
လို ့ ကုန်းကောက်တာမျိုး တွေ့လျှင် ဟိုကိုယ်တော်
ကြီးတွေ စကား ပြန်၍ ကြားယောင် လာပြီး ဆရာမ
တကိုယ်လုံးကို သေ သေချာချာ ကြည့်မိတော့၏။
အင်း သူတို ့ပြောတာ နည်းတောင် နည်းနေ သေး
တယ်။ ဆရာမက အရမ်းကို ဆွဲဆောင် နိုင် တဲ့
ဘော်ဒီ ရှိပါလား ဟု တွေးမိသည်။ ပြီးတော့ သူ ့
ပေါင်ကြားကဟာက ထ လာသဖြင့် ကပျာကယာ
အာရုံလွှဲရပါ၏။
xxx
သည်လိုနှင့် တည ့့့။
အောင် သိန်း သချၤာ တပုဒ် နားမလည်၍ ဆရာမ
ထံ မေးဘို ့သွားသည်။ ည ၉ နာရီလောက်။
ဆရာမက တပည့်မ လေး ၃ ယောက်နှင့် စာကြည့်
သင်းထဲ မှာနေသည်။ သူ ရောက်တော့ ဝင်းတံခါး
စေ့ထားတာ တွေ့၏။ သူ အသာ တွန်းဝင် ခဲ့သည်။
စာကြည့်သင်းထဲ ရောက်တော့ တိတ်ဆိတ်နေ၏။
ဆရာမ အ ဖော် ဆယ်တန်းကောင် မ လေးတွေ
တ ယောက်မှမရှိ။
ဆရာမလည်း ရှိပုံမရ ၍ ပြန်မည်အလုပ် ဆရာမ
အခန်းဆီမှ အင့်ကနဲ အသံသဲ့သဲ့ကြားသဖြင့် သူ
ရှေ့တိုး ကြည့်လိုက်သည်။
အော် ! ဆရာမ အိပ်ပျော်နေပါလား။
သည်နေ ့ တည နေလုံး ကျောင်း သန် ့ရှင်းရေး လုပ်
ခဲ့သဖြင့် ဆရာမ ပင် ပန်းသွားလို ့ဖြစ်မည်။
အောင် သိန်းပြန် ရ ကောင်းမလား စဉ်းစား၏။
ပြီးတော့ ဟိုကောင် မ တွေ ဘယ်သွားကြသလဲ။
သည်ည ရွာဦး ဘုရားဝင်းထဲမှာ ဆီမီး တ ထောင်
ပူဇော်ပွဲ ရှိ၍ သွားငေးကြတာဖြစ်မည် ကို လည်း
သူတွေးမိပြန်သည်။
ထိုသို ့ သူ တ ယောက်ထဲ ဇ ဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်
လုံချည် ရင် လျားနှင့် အိပ်ပျော်နေသည့် ဆရာမ
သည် ပက်လက်မှ သည်ဘက်ကို လှိမ့်လိုက်၏။
လျှောကနဲ လုံချည် ပြေကျသွားပြီး ဝင်းဝါ ထွားမို ့
သည့် နို့အိအိကြီးတွေ တဝက်တပျက် ပေါ်လာ
သည်။
အောင် သိန်း မျက်တောင် ခတ် ဘို ့ပင်မေ့သွား
သည်။ လှလိုက်တဲ့ နို့ကြီးတွေပါလား။ အုံတွေ
က ကြီးသည်။ တောင် ပူစာလို မို ့မောက်နေသည်။
သူ တခါမှ မမြင် ဘူးပါ။ ဆရာမက ဘော်လီ ထူထူ
ကြီးနဲ့ ဖုံးဖိ၊ အ ပေါ်ကရင် ဖုံးအကျၤ ီထပ်ဝတ်နေကျ
မို့ သူမ နို့တွေ ဒီ လောက်ကြီးမည်ဟု သူမထင် ခဲ့။
အောင် သိန်း ရဲ့ ကိုယ်ထဲ ကျောင်းသား ဝိဉာဉ်
ပျောက်သွားပြီး အရပ်သား ဝိဉာဉ် ဝင် ပူးလာချေ
သည်။
တကိုယ်လုံး ကတုန်တယင်ဖြစ်ကာ လုပ်ချင် စိတ်
တွေ တညီးညီး တောက်လောင် လာ၏။ သူ ့ဟာ
က လည်း တအားဆာလောင် မာန်ထ လာသည်။
အ ခြေ အ နေကလည်း သူ ့ဘက် ပါနေသည်။
စာကြည့်သင်းထဲမှာ သူနဲ့ ဆရာမ ၂ ယောက်ထဲ။
တရွာလုံး ပွဲကို မဲနေကြချိန်။ အချိန်သည် ၁ နာရီ
ကောင်းကောင်း ရမည်။ ပြီးတော့ ဆရာမ အိပ်ပျော်
နေတာက လည်း သူ ့အတွက် ဂွင် ဖြစ်နေပြန်၏။
အောင် သိန်း စိတ် မထိမ်းနိုင်တော့ပါ။
စာကြည့်သင်း တံခါးကို တိတ်တိတ်လေးသွားပိတ်
လိုက်သည်။
ဆရာမ အခန်းထဲ ခြေ ဖော့ ဝင်၊ ကုတင် နား ကပ်
၏။ လက်တကမ်းပင် မ ဝေးတော့။ ဝင်းဝါ ကြီးမား
သော နို့အုံကြီးတွေ ၊ ကားစွင့် နေ သော တင်ကြီး
တွေကို အနီးကပ်ကြည့်ပြီး ရမ္မက်ခိုးတွေ ဟုန်းဟုန်း
ထ လာချေသည်။
သူ ့ ပုဆိုး အကျၤ ီကို အသံမမြည်အောင် ချွတ်၍
ကုတင် ပေါ် အသာတက်သည်။
ထို ့နောက် ဆရာမ လုံချည်ကို အောက်စ မှညင် သာ
စွာ အ ပေါ် ဆွဲ လှန်၏။ လုံချည်က ကျွတ်နေသည်မို ့
အလွယ်ပင်။ ခါးပေါ်ရောက်အောင် ဆွဲလှန်လိုက်
တော့ ဆရာမ၏ အရင်းတုတ် အဖျားသွယ်သော
ပေါင် တံ ချောချောကြီးတွေ မိမွေးတိုင်း ဖ မွေးတိုင်း
ပေါ်လာပါသည်။ ထိရက် ကိုင် ရက်စရာမရှိ။
ဘေးစောင်းအိပ်နေ သော ဆရာမသည် အ ပေါ်
က ပေါင် ကို ရှေ့သို ့ကား ဆန် ့ထားသဖြင့် သူမ
ပေါင်ကြားက ဟာက အ တော်လေး လွတ်လပ်စွာ
ပေါ်နေသဖြင့် အောင် သိန်း ကံကောင်းချေတော့၏။
သူမ ပေါင်ကြားထဲ ဖြစ်သလို နေရာယူပြီး စိုရွှဲနေသည့်
သူ ့ဟာအဖျားကို အ သေအချာ တေ့ သွင်းလိုက်၏။
အင် ့့့ အင် ။
ဆရာမ အိပ်ချင် မူးတူး အသံထွက်လာသည်။
အောင် သိန်း အမြန်လုပ်မှ ဖြစ်တော့မည်ဟု သ ဘော
ပေါက်ကာ ဆရာမ ခါးကို ကိုင်၍ အမြုပ်သွင်းထည့်
လိုက်သည်။
ဟင် ့့့ ဘယ်သူလဲ ။
အို့့့့ဘာလုပ်တာလဲ။
ဆရာမ ဝူးဝူးဝါးဝါး အထိတ်တလန် ့ဖြစ်သွားသည်။
ရုန်းဘို ့ကြိုးစားသည်။
သို ့သော် နောက်ကျသွားလေပြီ။
အောင် သိန်းက ခါးကို တင်းကြပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး
ဆရာမ ဟာထဲ ဝင်နေသည့် သူ ့ဟာကို ကျွတ်ထွက်
မသွားအောင် ဖိကပ်ထား၏။
ပါးစပ်ကလည်း
ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာမရယ်။ ကျ ကျနော် တကယ်ချစ်
လို ့ပါ ဟု တတွတ်တွတ် ပြော၏။
ဟင် ! နင် နင် အောင် သိန်း။
မလုပ်နဲ့။ ကိုယ့်ဆရာမကို ဒီလို မလုပ် ရဘူး။
ဆင်း ့့့ ဆင်းစမ်း။
ငါ့စကား နားထောင ်စမ်း။
ဟာ ့့့့ ဒုက္ခပါဘဲကွာ ့့။
ဆရာမ တ ဖြေးဖြေး နားလည်လိုက်ပြီ။
အ ခြေအ နေသည် အ တော်လေး ဆိုးနေပြီမဟုတ်
လား။
သူမ ဝမ်းနည်းစွာ တအီအီ ကျိတ်ငိုပါတော့သည်။
အောင် သိန်းမှာ ဆရာမကို သနားသော်လည်း
နောက် မဆုတ် နိုင်တော့။ တခါမှ မကြုံဘူးသော၊
ဘယ်လိုမှ မ တွေးဘူးအောင် ကောင်းလှသည့်
အထိအ တွေ့ နောက် အရူးအမူး လိုက်လေ တော့
သည်။
ဆရာမ၏ ဖြူဖွေး ကားစွင့်နေသည့် ဖင်ကြီးတွေကို
လက်နဲ့အပြည့် ဆုပ်ညှစ်ကာ ဆောင့်သွင်းလေ၏။
ပြွတ် ့့့့ ပြွတ် ့့့့။ အင့် ့့့့့့ အား ။
ကောင်းလိုက်တာ ဆရာမရယ်။ အရမ်းကောင်း
တယ်ဗျာ ။
ကျနော် တကယ်ချစ်လို ့ပါဗျာ။
ဘယ်လိုမှ မ နေနိုင် လို ့ပါ နော် ။
ဆရာမ ဘာမှ ပြန်မ ပြောတော့ ။ ရုန်းလည်း မရုန်း
တော့။ တရှုပ် ရှုပ် ငို၍သာ နေပါတော့သည်။
အောင် သိန်း အ ပေါ်က နေ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း လုပ်
ရ သော်လည်း ပထမဆုံး အ တွေ့အကြုံ ဖြစ်သော
ကြောင့် ၁၅ မိနစ်လောက်နဲ့ ပြီးသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ ဇောက သန်နေ သဖြင့် ချက်ချင်း သူ ့ဟာ
ပြန်ထ လာသည်။
ဖြတ်ကနဲ ဆရာမ ပေါင်ကြားက ထလိုက်ကာ
ဆရာမ ကို ပက် လက်ဆွဲလှန်ပြီး ချက်ချင်း အ ပေါ်
က တက်ခွ ပြန်သည်။
ဆရာမက ကိျတ် ငိုနေဆဲ။ အားလျှော့လိုက်သည့်
အလား အောင် သိန်းပြုသမျှ ငြိမ်ခံတော့သည်။
သို ့သော် သူမသည် စိတ်နာ၍လောမသိ။ သူမ မျက်
နှာကို စောင်ဖြင့်ဖုံး ထားချေသည်။
အောင် သိန်းက နမ်းဘို ့ဆွဲလှပ်သော်လည်း မရ။
အောင် သိန်းသည် ဆရာမ ပေါင် နှစ်ချောင်းကို ဖျဲ
ပြီး ကျကျနန နေရာယူသည်။ နောက် သူ ့ဟာ ညို
မဲမဲကြီးကို ဝင်းဝါ နူးညံ့နေသည့် ဆရာမဟာထဲ
ထည့်လိုက်သည့်။ သူ ့အ ကောင် မာန်ဖီ၍ ဝင် သွား
ပုံက ကြက်သီးထ စရာပင်။
ပထမ ဖြေးဖြေးချင်း သွင်း ထုတ် လုပ်သည်။
ဆရာမ၏ ရင် ဘတ်လှလှပေါ်က နို့ထွားကြီးတွေ
ကို အားရပါးရ ကိုင် သည်။ စို ့သည်။ အသီးလေး
တွေကို နယ်ချေ ကစားသည်။
သို ့သော် အောက်က ဆရာမ က တော့ ငှက်ပျော
တုန်းသဖွယ် ။ မလှုပ် မယှက်။
ဒုတိယ အချီသည် သူ ့အတွက် အရမ်းအရသာ ပို
ရှိသည်။ စိတ်တိုင်းကျ ရှယ် လုပ်ခွင့်ရသည်မဟုတ်
လား။ ပထမ တချီလို အမြန်လည်း မပြီးချေ။
ဆရာမ ငိုသံ တ ဖြေးဖြေး စဲသွားသည်။
တချက် တချက် သူ ဆောင့်အသွင်း အင့်ကနဲ အင့်
ကနဲ အသံ သဲ့သဲ့ ပေါ်လာသည်။
နာရီဝက် လောက်ကြာတော့ သူ ့ဟာက ထွက်ချင်
လာ၏။ ထိမ်းပေမဲ့မရ။ ကြာရင် လူမိမှာလည်းစိုး
သဖြင့် သူအပြီး သတ် တအား ဆော်ထည့်တော့
သည်။
ဆရာမ ပေါင် လှလှကြီးတွေကို ဒူးဆစ်ကွေးက ကိုင်
ဖိပြီး အသားကုန် အုပ်ထည့်လိုက်သည်။တ ဖောင်း
ဖောင်းအသံတွေကြားမှာ ဆရာမ ညည်းသံ တအအ
လည်းကြားလိုက် ရ ပါလေသည်။
xxx
နောက်နေ ့တွေ
အတန်းထဲမှာ သူ ့ကို ပုံမှန် ဟန်မပျက် ဆရာမက
ပြောဆိုဆက်ဆံပေမဲ့၊ တခြားအချိန် အထူးသဖြင့်
နှစ်ယောက်ထဲ မြင်တွေ့ချိန်မှာတော့ ဆရာမ မျက်
နှာက တင်းမာ လှချေသည်။
သူ မှားသွားပြီ။
နောင် တ ရ မဆုံးတော့ပြီ။
နောက် နှစ် ဆရာမ သူတို ့ရွာ မလာတော့ပါ။
သူက တော့ ဆယ်တန်း ပွတ်ကာ သီကာ အောင်
ခဲ့ပါ၏။
သိပ်မကြာခင် ဆရာမ မြို့မှာ အိမ်ထောင် ကျပြီလို ့
လည်း ကြားရပြန်သည်။
xxx
မ မျှော်လင့်သော ယခု အချိန်ကျမှ
ဆရာမ ဤရွာကို အလည်ရောက်လာပါသည်။
သို ့သော် သူက တော့ ဆရာမ၏ တင်းမာနေဦးမည့်
မျက် နှာကို ရင် မဆိုင် ရဲသဖြင့်
ရှောင် ၍ ပင် နေလိုက်ပါတော့၏။
၁၀ ရက်လောက်ကြာတော့ ဆရာမ ပြန်သွားသည်။
အဲ့ဒီ ည နေမှာဘဲ သူ ့ငယ်ပေါင်း တ ယောက် သူ ့
ဆီ ရောက်လာ၏။
အောင် သိန်းရာ ။ဆရာမ အ ပေါ် မင်း အ တော်စိမ်း
တာဘဲ။ ဆရာမက ဖြင့် မင့် လာတွေ့မလားလို ့တ
မျှော်မျှော်နဲ့ကွ။ ရော့ ဒါ ဆရာမက တပည့်တွေကို
တ ယောက်တအုပ်စီ ဝေတဲ့မေတ္တာပို ့ စာအုပ်။
သူငယ်ချင်းပြန်သွားမှ စာအုပ်လေးကို ဖွင့်ကြည့်
လိုက်သည်။ ပထမ စာမျက်နှာမှာ ဆရာမ၏ လက်
ရေးလှလှ ကိုတွေ့ရပါ၏။
တပည့် မောင်အောင် သိန်းသို ့
ဆရာမ၏ လက်ဆောင်
နုနုထွေး တဲ့။
အောင် သိန်း မျက် ရည် ကျမိပါတော့သည်။
(ပြီးပါပြီ)
အပန်းမကြီးဘူး ဆိုပါက ကျေးဇူးတုန့်ပြန်သောအနေဖြစ်ထည့်ထားသော ကြော်ငြာပုံလေးများအား တစ်ချက်စီ ကလစ်ပြီး ကြည့်ပေးနိုင်ပါတယ် အပြန်အလှန်ပေါ့
.....
Comments
Post a Comment